İlişkide Saygı

Bir insanı çok seversiniz, hayatınızın merkezine almışsınızdır bu nedenle kırmak, kırılmak istemezsiniz. Saygının bittiği noktada sevgi de anlamsızlaşır, önemini yitirir ve zamanla yok olur.

Bir kişiyle tanışırsınız. Konuşmalar ilerler daha fazla tanımaya başlarsınız. Şans o ya, etkilenmişsinizdir. İlerleyen muhabbetler sonucu belki bir ilişki yaşama kararı alırsınız. Bu noktaya kadar her şey yolunda, olması gerektiği gibidir. Asıl sorun birlikte olmaya başladıktan sonra yavaş yavaş ortaya çıkar. En ufak olayda sinir patlaması yaşar karşınızdaki. Siz seviyorsunuz ya susarsınız.

Kafanızda bir soru işareti oluşur çoğu zaman. Sonra düzelir aranız, özürlerle, bağışlamalarla. Bir daha olmaz der inanırsınız. Saflık değildir bu sadece sevgidir, belki de kendine yedirememe biraz da düzelme umudu…

“Karşındaki ile aran bozulmadan sakın o kişi için iyi deme.” diye bir söz vardır, çoğu zaman duyarız etrafımızdan. Doğruluğuna emin olduğum düşünceler arasındadır bu söylem. Eğer o insan ‘iyi gün insanı’ ise, her ‘kötü gün’de yineler bu sinir patlamaları. Saygısızca cümleler sarfedilir, donup kalırsınız. Bazılarınız tepki verirken, bazılarınız ise tepkisizce bakar, şaşırır ve üzülürsünüz. İlişki gittikçe seviyesizleşir ve soğursunuz sevgilinizden.

Dönüp geriye baktığınızda aslında onun başından beri öyle olduğunu görürsünüz. Her şey detaylarda gizlidir. Bir insanı kutsallaştırdığımız zaman hatalarını göremeyiz. Belki görürüz ama görmezden geliriz.

Sevdiğiniz, değer verdiğiniz insan; kafanızda şekillendirdiğiniz halinden uzaklaşmaya başlar. Bu uzaklaşma sizi de uzaklaştırır. Sevginizin gittikçe azaldığını fark edersiniz. “onu hiç tanıyamamışım!” cümlesi yankılanır beyninizde. Üç yanlışın bir doğruyu götürdüğü durumları biliriz ama ilişkide tek bir yanlış bazen tüm doğruları beraberinde sürükler.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*